• baner-3.jpg
  • baner-7.jpg
  • baner-6.jpg
  • baner-4.jpg
  • baner-1.jpg
  • baner-5.jpg
  • baner-2.jpg
Smaller Default Larger

b_120_0_16777215_00_img_aktualnosci_dyskusyjny_klub_kwiecien_dyskusyjny_kwiecien-2.jpgW czwartek 16 kwietnia w bibliotece odbyło się kolejne spotkanie w ramach Dyskusyjnego Klubu Książki. Tematem rozmowy była książka Zbigniewa Domino "Syberiada polska". Zachęcamy do zapoznania się z recenzją napisaną przez jedną z klubowiczek.

Warto przeczytać „Syberiadę polską” Zbigniewa Dominy. Książka oparta jest na doświadczeniach wielu polskich rodzin, w tym także samego autora, który jako dziecko wraz z najbliższymi spędził kilka lat na Syberii w obozie dla „prześladowanych”.

Akcja opowieści rozpoczyna się 10 II 1940 r., a kończy wiosną 1946 r. Ukazuje losy mieszkańców wsi Czerwony Jar na Podolu „przesiedlonych" na Syberię. Zesłańcy to głównie Polacy i jedna rodzina polskich Żydów. Osadzeni zostają w lepsromchozie (gospodarstwie leśnym) w Kałuczu nad Jenisejem i Birusą, gdzie pracują przy wyrębie drzew w tajdze, heroicznie walcząc o przetrwanie. Niestety, większość z nich pozostanie na zawsze w obcej ziemi, w bezimiennych grobach na skraju bezkresnego lasu. Obraz warunków, zarówno w trakcie podróży „bydlęcymi” wagonami jak i w obozie pracy wywołuje wstrząsające wrażenie. Dzieje zesłańców zostały ukazane w szerszym kontekście sytuacji w ówczesnym ZSRR, w okrutnych czasach stalinowskiej dyktatury i II wojny światowej. Autor obiektywnie i sprawiedliwie przedstawia ówczesną rzeczywistość i różnorodne postawy ludzi. Ukazuje ich czyny, poglądy, przeżycia, motywy postepowania, ale ich nie ocenia. Ekstremalne warunki życia wyzwalają zarówno najlepsze, jak i najgorsze cechy charakteru. Nie wszyscy Polacy mogą być wzorem do naśladowania, tak jak nie każdy Rosjanin zasługuje na potępienie. Zesłańcy niejednokrotnie spotykają się z życzliwością i pomocą mieszkańców syberyjskich osad i miasteczek, tak samo żyjących w nędzy i niepewności jutra. To dzięki nim części wywiezionych udaje się przeżyć i powrócić do Polski.

„Syberiada polska” to także opowieść o prawdziwym patriotyzmie. Bohaterowie nie głoszą wzniosłych haseł, nie pouczają, jak powinni postępować patrioci – oni nimi są. W miarę możliwości kultywują polskie tradycje, organizują nauczanie dzieci, mimo uwięzienia odmawiają przyjęcia radzieckich paszportów, wspominają ojczyznę i marzą o powrocie do niej. Po amnestii ogłoszonej przez władze ZSRR w wyniku podpisania umowy z rządem gen. W. Sikorskiego rozjeżdżają się po Syberii szukając możliwości wyjazdu do kraju. Ich starania o powrót do Polski przypominają wędrówkę mitycznego Odyseusza. Tak jak on muszą pokonać wiele trudności: arogancję, niechęć, obojętność, wrogość nie tylko radzieckich przedstawicieli władzy. Nie znajdują ani pomocy, ani życzliwości nawet u delegata polskiego rządu, który nie chce z nimi rozmawiać.

„Syberiada polska” to wartościowa i mądra książka. Dostarcza czytelnikowi wiedzy o trudnych polskich losach, a poza tym jest źródłem głęboko wzruszających przeżyć.

b_120_0_16777215_00_img_aktualnosci_dyskusyjny_klub_kwiecien_dyskusyjny_kwiecien-3.jpg b_120_0_16777215_00_img_aktualnosci_dyskusyjny_klub_kwiecien_dyskusyjny_kwiecien-4.jpg b_120_0_16777215_00_img_aktualnosci_dyskusyjny_klub_kwiecien_dyskusyjny_kwiecien-5.jpg