Anne Elvedal, „Pociąg straszydło”, Zielona Sowa, 2025

Billie rzuca się do pociągu widmo jadącego do Stacji Końcowej. Musi ostrzec Rasmusa, że jedzie w nim jedna z beztwarzy. Do kogo należy szklane oko, które Billie znajduje w tylnym wagonie? Skąd bierze się zimny wiatr, który szepcze jej imię? I jak Billie ma wysiąść z pociągu?

Trzymająca w napięciu kontynuacja „Stacji Straszydło” dostarczy młodym czytelnikom niezapomnianych emocji od pierwszej strony.

Guy Bass, „Koszmarek”, Zielona Sowa, 2025

Koszmarek to mała szmaciana lalka stworzona przez szalonego profesora Erasmusa, która w czeluściach tajemniczego Zamku Straszydło przeżywa największą przygodę swojego niby-życia. Zaprzyjaźnia się ze stworem o oryginalnym imieniu Stwór i Arabellą – dziewczynką, która nie boi się niczego i uwielbia wszelkie potworności…

„Koszmarek” to opowieść z nutką grozy, pełna czarnego humoru i niesamowitych postaci. Mroczne przygody splatają się w niej z opowieścią o przyjaźni, lojalności i odwadze. To książka, która oczaruje czytelników barwnym językiem, dostarczy inteligentnej zabawi i uświadomi, że czasem najgorsze straszydło może mieć wielkie serce.

Potr Borlik, „Podłoga to lawa”, Wilga, 2025

Podłoga parzy, lawa się rozlewa – a każdy skok może uratować życie! Tak zaczyna się niezwykła przygoda Eryka, bohatera książki „Podłoga to lawa” autorstwa Piotra Borlika. To historia, która przenosi dobrze znaną wszystkim dzieciom grę do prawdziwego świata pełnego magii i tajemnic. Eryk od zawsze był najlepszy w „podłogę to lawa” – wygrywał każde starcie i znał każdy trik. Ale gdzieś w głębi serca marzył o tym, by ta zabawa stała się czymś więcej niż tylko grą w domu.

Niespodziewanie poznaje Olę, dziewczynę, która wie o istnieniu księżycowego pryzmatu – magicznego klucza prowadzącego do innego wymiaru. To on otwiera bramę do krainy, gdzie wszystko zbudowane jest z lawy. Eryk trafia do świata, w którym jego marzenia spełniają się w najmniej spodziewany sposób. To jednak nie tylko zabawa, ale także niebezpieczeństwo. W nowym wymiarze musi wykazać się odwagą, sprytem i lojalnością wobec nowych przyjaciół, a także podjąć decyzje, które mają prawdziwe konsekwencje.

Magdalena Zimniak, „Ostatni upadek”, Skarpa Warszawska, 2026

Gdy popularna pisarka Adrianna Leman odkrywa, że jej tożsamość jest oszustwem, postanawia rozpocząć życie od nowa. Rezygnuje ze znanego nazwiska i wyprowadza się z rodzinnego Gdańska.

W nowym miejscu czuje, że odnalazła sens i z nadzieją patrzy w przyszłość. Sielanka jednak nie trwa długo. Policja dostaje zawiadomienie o ciele kobiety znalezionym na placu budowy, a dziecko ofiary znika bez śladu. Nadkomisarz Krystyna Farkas z ekipą rozpoczyna poszukiwania.

Czy za śmiercią pisarki i zaginięciem jej córeczki stoi ktoś z przeszłości, która Ada chciała zostawić za sobą?

Michał Harnik, „Doskonali”, Życie jest piękne, 2026

Punktem wyjścia powieści jest śmierć dorosłej kobiety, której okoliczności od początku budzą poważne wątpliwości. Prowadzone śledztwo nie tyle rekonstruuje sam moment zgonu, ile odsłania długotrwały proces niszczenia jednostki przez system rodzinny oparty na kontroli, hierarchii i kulcie doskonałości. Centralną osią książki jest portret rodziny funkcjonującej w lokalnej świadomości jako wzór – dyrektora hurtowni i jego żony - księgowej, osób cieszących się społecznym zaufaniem.

Za idealną fasadą kryją się manipulacja, emocjonalna przemoc oraz instrumentalne traktowanie bliskich, prowadzące do tragedii. Powieść koncentruje się na psychologii postaci, relacjach rodzinnych i społecznych mechanizmach milczenia. Wątek kryminalny pełni funkcję katalizatora ujawniającego głębsze napięcia i traumy, a narracja unika prostych ocen oraz jednoznacznego katharsis. Książka inspirowana jest autentyczną sprawą kryminalną z 1996 roku; zasadnicze okoliczności zdarzenia oraz wyrok sądowy pozostają zgodne z faktami, przy zachowaniu fikcyjnej narracji i zmienionych danych personalnych.

„Doskonali” adresowani są do czytelników thrillerów psychologicznych zainteresowanych tematyką przemocy ukrytej, relacji rodzinnych oraz nadużywania władzy w małych społecznościach. Powieść została pomyślana jako samodzielna historia z możliwością kontynuacji. Autor jest w trakcie pisania kolejnych części.

Romain Potocki, „Ogród w chmurach”, Wydawnictwo Znak, 2026

Południe Francji. Rozgrzany beton, odrapane klatki schodowe, wąskie balkony ze schnącym praniem. A ponad tym wszystkim, na dwudziestym drugim piętrze – kwitnący ogród, którego nie powinno tu być. Robert ma siedemnaście lat, problem z jąkaniem, chorą matkę i klucz do wejścia na dach wieżowca. Sadzi tam agapanty, krokusy i róże chantilly, żeby ukryć… marihuanę. Wchodzi w interesy, których nie rozumie, w dzielnicy, z której nikt nie jest w stanie się wyrwać. Jest jeszcze księgarnia trochę szalonej Sophie, która wierzy, że Rimbaud i Melville mogą ocalić człowieka.

To azyl dla outsiderów, pełen bałaganu i magii. Gdzieś między półkami działów „Historie zapierające dech" i „Poezja po Hiroszimie” Robert odkrywa, że można mówić inaczej, myśleć inaczej, że są inne wyjścia niż te, które zna. "Ogród w chmurach" to opowieść o dorastaniu w świecie bez złudzeń. Historia pachnąca kwiatami i marihuaną, gdzie w brutalność blokowisk wdzierają się poezja książek i blask śródziemnomorskiego słońca.

Sylwia Winnik, „Dama z perłą”, Flow, 2026

Miała wszystko, czego można było pragnąć - pałac, bogactwo, zachwyt świata i życie, które z zewnątrz wyglądało jak spełniona bajka. Od pierwszych chwil czuła, że tę rolę, powinna zagrać najlepiej, jak potrafi. Uczyła się więc tego świata - zasad, gestów, uśmiechów - aż w końcu robiła to tak dobrze, że wszyscy uwierzyli w jej szczęście. Prawie wszyscy.

Za fasadą pereł i salonów było coś, czego nie dało się ukryć - strata, małżeństwo, które zamiast bliskości przynosiło coraz większy chłód, i ciało, które zaczynało odmawiać posłuszeństwa. A przede wszystkim była w niej potrzeba by ktoś ją dostrzegł, nie jako księżną, nie jako osobę, ale jako kobietę. Jak długo można żyć cudzym życiem, zanim zacznie się tracić własne? I czy w świecie, w którym wszystko zostało już ustalone, jest jeszcze miejsce na wybór?

Najtrudniej uciec od życia, które wszyscy uważają za idealne.